وأيضا اجماع كرده‌اند امّت بر آنكه خطابهاى قرآن عام است وشامل جميع زمانها است ومخصوص به زماني دون زماني نيست ، پس ناچار است كه در هر زمان امام معصومى بوده باشد كه مؤمنان آن زمان مأمور باشند به متابعت أو « 1 » ؛ ودر كتاب أحوال جناب أمير عليه السّلام مبسوطتر از اين ان شاء اللّه مذكور خواهد شد . آيهء دوم : وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً « 2 » يعنى : « وهر كه أطاعت كند خدا ورسول را پس آن گروه با آن جماعتند كه انعام كرده خدا بر ايشان از پيغمبران وبسيار تصديق كنندگان پيغمبران وشهيدان يا گواهان ونيكوكاران ، وچه نيكويند اين جماعت به جهت رفاقت » . ودر كتاب مصباح الأنوار از انس روايت كرده كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم روزى نماز صبح را با ما بجا آورد پس روى خود را بسوى ما گردانيد ، من از تفسير اين آية از آن حضرت سؤال كردم ، فرمود كه : « نبيّون » منم ، و « صدّيقون » برادرم على است ، و « شهداء » عمّم حمزه است ، و « صالحون » دختر من فاطمه وفرزندان اوست حسن وحسين عليهم السّلام « 3 » . وكلينى وفرات بن إبراهيم از حضرت أمير عليه السّلام روايت كرده‌اند كه : هرگاه خدا جمع نمايد پيشينيان وپسينيان را ، بهترين ايشان هفت نفر از ما خواهند بود كه فرزندان عبد المطّلبيم : پيغمبران گرامىترين خلقند نزد خدا ، وپيغمبر ما صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بهترين پيغمبران است ؛ پس اوصياى پيغمبران بعد از ايشان بهترين امّتهايند ، ووصىّ پيغمبر ما بهترين اوصياست ؛ پس شهيدان ، بهترين امّتهايند بعد از أوصياء : حمزه سيّد وبزرگ شهداء است ، وجعفر صاحب دو بال است كه با ملائكة در بهشت پرواز مىكند وخدا پيش از أو به ديگرى اين عطا را نكرده است واين امرى است كه خدا محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را به آن گرامى داشته است ؛ پس دو سبط وفرزندزادهء محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم است حسن وحسين عليهما السّلام ؛ ومهدى اين امّت

--> ( 1 ) . رجوع شود به كافى 1 / 168 - 174 . ( 2 ) . سورهء نساء : 69 . ( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 137 .